Genesis - Bijbelstudie van versen

We staan ​​aan het begin van alles. Dit deel van het boek behandelt de oorsprong van het universum, de oorsprong van de orde op aarde, de oorsprong van het leven, de oorsprong van de mens, de oorsprong van zonde, geweld, wanorde en de oorsprong van nationale en taalkundige verschillen.

Deze schets van de schepping is ongeëvenaard in zijn beknoptheid en de schoonheid van compositie en stijl. God de Schepper domineert het tafereel. Hij spreekt, en onmiddellijk wordt er orde gevormd, waardoor een prachtige woonplaats en overvloedige voorzieningen worden geboden voor de meest verheven schepping van allemaal: de mens. Majesteit en macht kenmerken elke zin.

In antwoord op de vraag: "WIE HEEFT ALLE DINGEN GEMAAKT?", verklaart de Bijbel stoutmoedig: GOD... HEEFT GESCAHPEN. In antwoord op de vraag: "WIE IS ER VOOR EN GROTER DAN ALLE DINGEN?", verkondigt de Bijbel met dezelfde stoutmoedigheid: IN HET BEGIN... GOD. Hemel en aarde zijn niet God of goden; God is ook niet gelijk aan de natuur. God is de Schepper, en de natuur is zijn schepping.

Hoewel door God geschapen, was de aarde niet gereed voor de mens. Ze was nog steeds in wanorde, woest en ledig, en er was geen licht. Toch was er activiteit. De Geest van God bewoog zich voortdurend over het wateroppervlak.
De Bijbel vermeld geen reden waarom de aarde woest en ledig was. Mogelijk ten gevolge van de strijd tussen God en Satan, toen Satan in opstand kwam tegen God en hij uit de Hemel werd geworpen (op de aarde, hij en zijn gevallen engelen leven immers nu in de hemelen, de atmosfeer boven de aarde).

DE DAG VAN LICHT EN DUISTERNIS..

Energie is een essentiële noodzaak voor de menselijke leefomgeving, en licht is energie. Daarom was Gods eerste gebod: LAAT ER LICHT ZIJN (vs 4-5). De nadruk op Gods gesproken woord is zo groot dat elke scheppingsdag begint met een gebod of een uiting van de goddelijke wil. Dan volgt de uitvoering van het gebod en de afsluitende verklaring: HET WAS GOED..

Waar verwarring, leegte of duisternis in je leven heerst, heeft God de macht om te spreken en helderheid en orde te brengen. Gods licht transformeert chaos in doelgerichtheid..

God is niet afhankelijk van natuurlijke instrumenten om Zijn wil te volbrengen. Hij is de primaire bron van verlichting, glorie en waarheid. Net zoals God licht deed schijnen in de duisternis van de schepping, schijnt Hij in onze harten om ons de kennis van Zijn glorie te geven..

We zijn geroepen om in het licht te wandelen, Gods Woord onze beslissingen, ons gezin en onze daden te laten verlichten en de duisternis te verwerpen..

God zegt ook vandaag de dag nog: "Er zij licht." Hij verlangt ernaar je pad te verlichten, je hoop te vernieuwen en een nieuw begin te brengen. Geef je "chaos" aan Hem over en laat het licht van Christus op je schijnen.

DE DAG VAN DE GESCHEIDEN WATEREN

De wateren werden gescheiden, en boven de aarde was een uitgestrektheid. Het woord uitgestrektheid of firmament geeft het idee van vastheid weer. God is de Schepper, en vanuit deze uitspraak begint het Oude Testament te laten zien dat de natuur een schepsel en een werktuig is.

TOEN ZEI GOD: "En God zeide: Dat de wateren onder de hemel op één plaats samenvloeien en het droge te voorschijn kome; en het was alzo. En God noemde het droge aarde, en de samengevloeide wateren noemde Hij zeeën. En God zag, dat het goed was" (vs 9-10). Toen zei God: "Dat de aarde jong groen voortbrenge, zaadgevend gewas, vruchtbomen, die naar hun aard vruchten dragen, welke zaad bevatten". Dit was de derde dag (vs 11-13). Op de derde dag vormde God een toekomstige woonplaats voor de mens, die een schepsel van de aarde is. Op Gods bevel scheidden land en zee zich, waardoor leven en schoonheid ontstonden en de aarde werd verfraaid. De tekst beschrijft niet hoe deze scheidingen plaatsvonden, noch wordt er een lijst gegeven van de dynamische en natuurlijke krachten die daarbij betrokken waren.

Toen zei God: "Dat er lichten zijn aan het uitspansel des hemels om scheiding te maken tussen de dag en de nacht, en dat zij dienen tot aanwijzing zowel van vaste tijden als van dagen en jaren; 15en dat zij tot lichten zijn aan het uitspansel des hemels om licht te geven op de aarde; en het was alzo" (vs 14-15). En God maakte de beide grote lichten, het grootste licht tot heerschappij over de dag, en het kleinere licht tot heerschappij over de nacht, benevens de sterren..." (vs 16-19) Dit was de vierde dag. De heidenen aanbidden de zon, de maan en de sterren als goden en godinnen met ontzagwekkende macht. Maar voor God hebben ze een functie en niets meer.
We weten dat de maan op zich geen licht energie is, maar een reflector van het zonlicht. Maar zijn unieke plaats bewijst dat het dat God is gemaakt en geplaatst op deze kritische positie.
In hoeverre de sterren en welke sterren op dat tijdstip zijn geschapen is niet van belang. Door wetenschappers wordt het heelal momemteel geschat met een totaal aantal sterren van 10²⁰ tot 10²² (een 1 met 22 tot 24 nullen), wat meer is dan alle zandkorrels op aarde.

Op de vijfde dag sprak God tot het water, dat leven voortbracht, en de lucht vulde zich met vogels. In vers 21 zien we een andere drie-eenheid: de grote walvissen... elk levend wezen dat zich beweegt... en elke gevleugelde vogel.

De tekst vertelt ons niet hoe het water met de Schepper samenwerkte, maar om de nauwe band tussen God en zijn schepselen te benadrukken, wordt het werkwoord 'schepte' gebruikt. In het Oude Testament is een goddelijke zegen een scheppingsdaad en een bekrachtiging, zodat degene die haar ontvangt zijn bestemming vervult volgens Gods wil. In dit geval is Gods wil dat de schepselen zich overvloedig voortplanten... naar hun soort. Deze daad diende om de voorgaande toestand van 'leegte' op te heffen.

TOEN ZEI GOD: "Dat de aarde voortbrenge levende wezens naar hun aard, vee en kruipend gedierte en wild gedierte naar hun aard; en het was alzo."

Maar deze dag zou de bekroning van de scheppingsdaad zijn. De godheid zei na beraad: LATEN WE DE MENS SCHEPPEN. Dit schepsel moest anders zijn. God zei dat de MENS NAAR ONS BEELD moest worden geschapen, met een zekere gelijkenis met de werkelijkheid, maar zonder volledigheid. De mens moest NAAR ZIJN GELIJKENIS zijn, met een algemene gelijkenis met God, maar geen exacte kopie. Hij mocht geen kleine God zijn, maar moest onmiskenbaar verwant zijn aan God en de drager zijn van de specifieke geestelijke eigenschappen die hem uniek maken als een wezen dat superieur is aan dieren.

Zo hebben we: "DE MENS GESCHAPEN NAAR HET BEELD VAN GOD".

1- Een geestelijk wezen geschikt voor sterfelijkheid, vers 26.
2- Een moreel wezen dat de gelijkenis van God heeft, vers 27.
3- Een intellectueel wezen met het vermogen tot redeneren en besturen, vers 28-30.

In de Tien Geboden dient de relatie tussen Gods zes werkdagen en materiële zaken en een rustdag als basis voor de naleving van een rustdag door de mens (Exodus 20:8-11). Dit is een door God ingestelde dag die gerespecteerd moet worden. Op deze dag wordt Gods gebod aan de mens om de natuur te overwinnen terzijde geschoven en erkent de mens een hogere wet, waarin hij zich aan God overgeeft. Zes dagen mag de mens werken, maar hij heeft een rustdag nodig om opnieuw zes dagen te werken.

In tegenstelling tot de Babylonische sabbat, waarop gevaarlijke demonen vrij rondzwierven, werd de hier ingestelde sabbat door God geheiligd. Het is bedoeld als een dag van vreugde en tevredenheid, van innerlijke vernieuwing en van lofprijzing aan een barmhartige God. In het heidense geloof werden bepaalde natuurkrachten, dingen, plaatsen, dieren of mensen als intrinsiek heilig, zelfs goddelijk beschouwd; maar nergens in dit scheppingsverhaal wordt heiligheid toegeschreven aan iets dat uit de natuur voortkomt. God reserveerde de sabbat zodat de mens zijn relatie met zijn Schepper kon verdiepen.

De basis van de sabbat werd verschoven van de schepping naar de opstanding; Bijgevolg werd de tijd verplaatst van zaterdag naar zondag. Het onderliggende principe blijft echter hetzelfde: zes dagen zijn gegeven voor de heerschappij van de mens over de natuur, maar de zevende dag is de dag des Heren. Het is het begin van nieuw leven door de Opstanding van de Here Jezus Christus. En daarmede het BEGIN van de week.

In de eerste hoofdstukken van de Bijbel maakt God duidelijk dat Hij wil dat ons leven vruchtbaar is. Twee dingen zijn essentieel voor een vruchtbaar leven: evenwicht en snoeien. Om evenwicht te bewaren, moeten we ervoor zorgen dat we de juiste hoeveelheid gezonde voeding, rust, werk, plezier, tijd alleen met God en tijd om te genieten van heilige relaties hebben.

Snoeien is niet altijd prettig, maar het zorgt er wel voor dat situaties, activiteiten of relaties die ons uitputten, dat effect niet langer op ons hebben. Dit betekent dat er iets uit ons leven moet worden verwijderd, maar God belooft een grote beloning als gevolg daarvan: meer vruchtbaarheid dan ooit tevoren!

Blijf in balans door God, de wijze Meesterlandbouwer, je leven te laten snoeien zoals Hij dat goedvindt, en je zult overvloedige tijden en grote voldoening ervaren.

De mens wordt voorgesteld als een schepsel van de aarde. Hij is gevormd uit stof. Met diepe belangstelling blies God leven in de mens, een daad die benadrukt dat de vitaliteit en innerlijke dynamiek van de mens rechtstreeks van God komen. Elk ander object van menselijke genegenheid en hoop is een illusie. Hij is gemaakt uit twee werelden; daarom is gescheiden zijn van God hetzelfde als verdorren als de vrucht van een afgesneden wijnstok.

1- Materie (Aardse stof): Vertegenwoordigt de menselijke kwetsbaarheid en verbondenheid met de aarde. De mens werd fysiek gevormd, wat duidt op goddelijke zorg en ontwerp.

2- De Goddelijke Adem (Levensadem): In tegenstelling tot de schepping van dieren blies God rechtstreeks in de mens. Deze "adem" vertegenwoordigt het fysieke, mentale en spirituele leven, waardoor de mens uniek is, naar Gods beeld.

3- Levende Ziel: De combinatie van het lichaam (stof) met de goddelijke adem resulteert in een mens, een levende ziel.

4. Theologische betekenis: Genesis 2:7 benadrukt dat mensen niet slechts materie zijn, maar geestelijke wezens die gemeenschap met de Schepper nodig hebben en geschapen zijn om in een relatie met Hem te leven.

Verband met het Nieuwe Testament: Paulus contrasteert in 1 Korintiërs 15 Adam (het eerste levende wezen) met Christus (de laatste Adam, die leven geeft), waarmee hij aantoont dat de mens voor eeuwig leven afhankelijk is van God.

Kortom, Genesis 2:7 herinnert ons eraan dat we stof zijn, bezield door Gods eigen leven, en benadrukt onze waardigheid en onze diepe afhankelijkheid van Hem.

Genesis 1:27 vertelt dat God de mensheid schiep met een binair gendersysteem, bestaande uit man en vrouw. Aan het einde van de scheppingsweek verklaart God dat Zijn hele schepping zeer goed was (Genesis 1:31). Omdat God een binair gendersysteem had bedacht en omdat Hij het zeer goed noemde, blijkt uit het Genesisverhaal duidelijk dat het onderscheid tussen man en vrouw belangrijk is. We beseffen echter misschien pas hoe belangrijk dit is als we het meer gedetailleerde en uitgebreide verslag lezen van hoe God de eerste man en de eerste vrouw schiep in Genesis 2. In deze context verklaart God dat het niet goed is voor de man om alleen te zijn (Genesis 2:18). Dit is de eerste keer dat iets als 'niet goed' wordt bestempeld. Het eerste slechte dat wordt genoemd, is dat de vrouw nog niet op het toneel was verschenen! Dit zegt veel over het belang van vrouwen in Gods plan.

Toen liet God Adam in slaap vallen en voerde een soort operatie uit, waarbij Hij een van zijn ribben verwijderde en de wond genas (Genesis 2:21). Uit die rib vormde God de eerste vrouw (Genesis 2:22). Toen God haar naar Adam bracht, erkende Adam haar waarde (misschien omdat hem eerst werd getoond dat hij alleen was). Adam begreep dat zij van hem was weggenomen en dat zij op een unieke manier met elkaar verbonden waren (Genesis 2:23). Hoewel gelijkwaardig in waarde, verschilden ze in hun ontwerp. God voltooide Zijn scheppingswerk, met de vrouw als de laatste penseelstreek, en de fundamentele ingrediënten van gender, seksualiteit en huwelijk werden geïntroduceerd (Genesis 2:24-25). God ontwierp man en vrouw als gelijkwaardig en toch zeer verschillend. In zekere zin waren ze elkaars tegenpolen, en beiden waren nodig om Zijn plan te volbrengen.

De instelling van het huwelijk – verzen 22-24.
Deze Bijbelse passages bewijzen dat het huwelijk een goddelijke instelling is. God voltrok persoonlijk het eerste huwelijk. Sterker nog, het huwelijk was de enige instelling die bestond vóór de zondeval van de mens. Hoe treurig heeft de zonde van de mens Gods plan verstoord. Gods bedoeling is dat het huwelijk een onverbreekbare en gezegende verbintenis is. Een man en een vrouw verenigd en exclusief van alle anderen. Zonde bracht echtscheiding, polygamie, concubinaat, polyandrie, overspel, promiscuïteit en perversie met zich mee.

De slang sloop stiekem de vredige tuin binnen als een sinistere bezoeker. Naarmate het verhaal vordert, wordt de slang overal voorgesteld als een instrument van een verborgen geestelijke macht. In het Nieuwe Testament verbindt Jezus de slang met de duivel (Johannes 8:44), net als Paulus (Romeinen 16:20, 2 Korintiërs 11:3, 1 Timoteüs 2:14) en Johannes (Openbaring 12:9, 20:2).

De slang begon verbaasd te spreken: "U zult niet eten van elke boom in de tuin?" en citeerde vervolgens op onjuiste wijze Gods oorspronkelijke gebod, waardoor het absurd werd. Het oorspronkelijke verbod had betrekking op slechts één boom, maar de slang zei "van elke boom". Merk op dat deze techniek van woordverdraaiing al sinds het begin der tijden wordt gebruikt. Het is een vorm van taalvervalsing die al vanaf de vroegste tijden voorkomt. De zinsnede in 2:16 staat in de toelatende volgorde en niet in de ontkennende volgorde (2:17). De slang stelt Gods goedheid ter discussie: Hij was te restrictief en onthield onnodig waardevolle zegeningen.

Deze eerste vraag leek onschuldig, maar misleidde de vrouw, waardoor ze het gebod verkeerd citeerde. Ze maakte het verbod veel strenger dan het in werkelijkheid was. God zei niet: RAAK DE VRUCHT VAN DIE BOOM NIET AAN (v 3). Maar zij maakte de dreiging van straf veel ernstiger dan ANDERS ZULT STERVEN. Ze maakte het gebod onbewust irrationeel en de straf slechts een mogelijkheid in plaats van een onvermijdelijk gevolg. De vrouw miste een gouden kans om de suggestie van de slang te dwarsbomen. Als ze het gebod correct had geciteerd en zich eraan had gehouden, had de vijand zijn plan niet kunnen uitvoeren. De vrouw had zich bewust moeten zijn dat dieren niet spreken en dus bewust moeten zijn van het kwaad.

De slang zag zijn kans schoon en ontkende categorisch de waarheid van Gods strafbelijdenis, door stellig te verklaren: JULLIE ZULLEN GEENSZINS STERVEN (vers 4). Hij richtte zijn aanval op het aanwakkeren van wrok tegen de beperkingen en het opwekken van een verlangen naar macht.

De slang richtte haar aanval op het aanwakkeren van wrok tegen beperkingen en het aanwakkeren van een verlangen naar macht. God gebruikte de dood als middel om de mensheid de ontdekking van iets te onthouden – HUN OGEN ZULLEN WORDEN GEOPEND. Voorkwam Hij niet dat de mens een goed bezat waar hij recht op had? De slang beschuldigde God van oneigenlijke motieven, van het egoïstisch vasthouden van de mens op een lager bestaansniveau. De ware bestemming van de mens, zo suggereerde de slang, was OM ALS GOD TE ZIJN. Het belangrijkste kenmerk van het goddelijke wezen was het vermogen om GOED EN KWAAD te kennen. Deze kennis was geen abstracte kennis, maar het praktische vermogen om alle dingen te kennen, inclusief de intelligentie om ethische normen te bedenken en vast te stellen.

Ingenieus suggereerde de slang dat ongehoorzaamheid aan Gods gebod niet tot de dood zou leiden, maar tot een vol en rijk leven voor de mens. Er werden geen concrete beloftes gedaan, slechts suggesties van mogelijkheden die fascinerend en mysterieus waren. Dit was de kern van de aantrekkingskracht van het heidendom: het geloof dat grote prestaties, diepgaande gedachten of zorgvuldig nageleefde rituelen iemand toegang zouden geven tot het goddelijke rijk. Dit is tevens de fundamentele zonde van de mens: het bereiken van een staat van absolute vrijheid en zelfvoorziening.

We hebben dus: DE AANTREKKINGSKRACHT VAN DE SLANG:
1- Lichamelijk verlangen
2- Intellectuele nieuwsgierigheid
3- De neiging tot zelfbevestiging.

Het was zeer triest dat de vrouw naar de slang luisterde. En de duivel slaagde erin om in de harten van de mensen hetzelfde verlangen te planten dat hijzelf had: gelijk aan God te zijn, of beter dan God, of boven God te staan. Vandaag de dag, met de opkomst van internet en podcastkanalen, zijn oude filosofieën en misleidingen aan het licht gekomen en een bron van nieuwsgierigheid geworden voor velen, zoals de leugens over God in het gnosticisme. Het is noodzakelijk om voorzichtig te zijn, want net zoals de vijand Eva misleidde met listige woorden en drogredenen, brengen veel hedendaagse leringen dezelfde misleiding met zich mee. Wees gewaarschuwd! Waak, bid en bestudeer de Bijbel, want dat is het Woord van God.

De vraag "WAAR ZIJT GIJ?" werd niet door God gesteld om hun verblijfplaats te achterhalen, maar omdat Hij een antwoord wilde uitlokken en de man en vrouw door hun eigen bekentenis uit hun schuilplaats wilde laten komen.

Adams antwoord, "WERD IK BEVREESD," verduidelijkt de reden voor hun schuilplaats. De leugen van de duivel werd ontmaskerd; het eten van de vrucht van de boom maakte de mens niet gelijk aan God, zoals de slang suggereerde, maar bracht zijn ware wezen als mens voor God in gevaar.

God kent goed en kwaad vanuit het perspectief van goddelijke en soevereine goedheid. Maar de mens, die afhankelijk is van God, kan goed en kwaad alleen kennen vanuit het perspectief van ongehoorzaamheid aan Gods wil. De kennis van goed en kwaad ging gepaard met schuldgevoel en angst.

De eerste vraag werd rechtstreeks aan de man gesteld: "HEBT GIJ VAN DE BOOM GEGETEN, WAARVAN IK U VERBODEN HAD TE ETEN?" (vers 11). Adam had geen excuus, want hij wist wat het gebod inhield. Het was een eenvoudig en duidelijk verbod. Maar Adam kwam zijn verantwoordelijkheid niet onder ogen; hij schoof de schuld af op zijn vrouw – ZIJ HEEFT VAN DE BOOM AAN MIJ GEGEVEN – en had God haar niet aan hem gegeven? Zij was toch zeker een betrouwbare gids voor zijn handelen?

Ook de VROUW probeerde de verantwoordelijkheid te ontlopen door te zeggen: DE SLANG HEEFT MIJ VERLEID (vers 13). Toen besefte ze dat de slang haar voor de gek had gehouden.

Dus we hebben:
1- Zonde veroorzaakt persoonlijke schuld
2- Zonde scheidt God en mens
3- God zoekt de zondige mens
4- God vergeeft de schuld van de mens.

UITSPRAAK VAN HET VONNIS

De begane zonden worden weerspiegeld in de straffen, die gedeeltelijk werden toegepast.

De SLANG werd vervloekt. De slang deed zich voor als opperste wijsheid, maar zijn manier van bewegen zou altijd een symbool zijn van zijn vernedering.

De straf zou VIJANDSCHAP inhouden, vijandschap tussen u en de mensen. Het ZAAD van de slang, dat Jezus in verband brengt met de goddelozen (Matteüs 13:38-39; Johannes 8:44), en het ZAAD van de vrouw, hebben beide een sterk persoonlijke betekenis. God zei tegen de slang: Het zaad van de vrouw ZAL JE VERMORZELEN (v. 15). Vergelijk Paulus' verwijzing hiernaar in Romeinen 16:20 - DE GOD NU DES VREDES ZAL WELDRA DE SATAN ONDER UW VOETEN VERTREDEN. De slang kon slechts de hiel van het zaad van de vrouw verwonden. Sterker nog, "vermorzelen" is niet sterk genoeg om de Hebreeuwse term te vertalen, die kan betekenen vermalen, verpletteren, vernietigen. Een verbrijzeld hoofd dat tot de dood leidt, wordt gecontrasteerd met een verbrijzelde hiel die kan genezen. Vers 15 wordt het 'proto-evangelie' genoemd omdat het een boodschap van hoop bevat voor het zondige echtpaar. Het kwaad is niet voorbestemd om voor eeuwig te zegevieren; God had een overwinnaar voor de mensheid voor ogen. Dit vers heeft een sterk messiaans karakter.

Voor sommigen is dit de eerste profetie in de Bijbel. Toen God Adam en Eva schiep, plaatste Hij ze op een prachtige plek, de hof van Eden. Hij creëerde veel verschillende bomen en zei dat ze van elke boom in de tuin mochten eten, behalve de boom van de kennis van goed en kwaad. Ze waren ongehoorzaam, dat is een zonde: zonde heeft altijd een prijs. God vaardigde zeven oordelen uit vanwege zonde.

1. Satan is voor altijd vervloekt.
2. Satans hoofd zal uiteindelijk worden verpletterd.
3. Door de geschiedenis heen zal er een conflict zijn tussen de slang en de gevallen engelen en het nageslacht van de vrouw, tussen goed en kwaad.
4. Door de geschiedenis heen zullen vrouwen pijn ervaren tijdens de bevalling.
5. Door de geschiedenis heen zal een vrouw zich moeten onderwerpen aan haar echtgenoot.
6. Door de geschiedenis heen zal de mens moeten werken om zichzelf te voeden.
7. Door de geschiedenis heen zullen mensen sterven.

Deze profetie is altijd vervuld, maar zal pas na het millennium volledig vervuld worden. Satan leed een grote nederlaag toen Jezus stierf aan het kruis om onze zonden weg te nemen.

Het is bemoedigend te weten dat Jezus uiteindelijk satan zal verslaan, en wat God in de hof van Eden begon, zal in de eeuwigheid worden voltooid. De val van Adam en alles wat satan in het verleden heeft gedaan of in de toekomst zal doen, zal Gods oorspronkelijke plan niet frustreren.

Dus blijf sterk!

Hier in Brazilië wordt deze week (zondag) Moederdag gevierd. Ik zou het dus graag willen hebben over enkele bijbelse moeders. En te beginnen met haar die de MOEDER VAN ALLE LEVENDEN was, Eva.

De stem van Eva is als een waarschuwing uit de oudheid voor iedere vrouw om het pad van gehoorzaamheid te volgen. Het klinkt als een teken van hoop als de vrouw faalt; ze ontmoet Gods gerechtigheid, maar ze ervaart ook zijn genade.

Zuiverheid en onschuld werden verbrijzeld toen de slang het toneel betrad. Eva koos ervoor om Satans leugen te geloven. Ze was vrij om haar wil boven die van God te stellen en dat deed ze ook.

Eva werd uit haar aangename huis verdreven, werd zwanger en kreeg kinderen. Haar vreugde bij hun geboorte veranderde in pijn, zoals door God voorzegd. Kaïn doodde Abel en werd verbannen en Eva bleef kinderloos totdat de genade van God haar opnieuw bezocht en haar nog een zoon gaf, Seth, die de voorouder van de Messias werd.

De straf voor de vrouw was 'lijden tijdens de zwangerschap'. Zwangerschap op zichzelf is geen veroordeling. Kinderen zijn de erfenis en beloning van de Heer (Ps 127:3). Bij de bevalling heeft een vrouw de mogelijkheid om de handen ineen te slaan met de Schepper in de vermenigvuldiging van de mensheid. Het is moeilijk om je een zwangerschap zonder problemen voor te stellen, maar blijkbaar was dit het oorspronkelijke plan van de Schepper.

God legde een vloek rechtstreeks op de aarde in plaats van op de mens. Adam kreeg de opdracht het land te bewerken, maar niet langer voor zijn plezier. De mens gaf zo gemakkelijk toe aan de verleiding van de vrouw dat hij van de verboden vrucht at. Nu zou zijn werk op het land gepaard gaan met pijn (vers 17). Aan alle kanten zou hij geconfronteerd worden met concurrenten: doornen en distels (vers 18), die zonder bewerking welig tieren en geen voedsel voor de mens opleveren.

De fysieke dood zou niet onmiddellijk intreden, maar wel onvermijdelijk zijn, want stof en tot stof zult u terugkeren (vers 19). De dood die de mens onmiddellijk leed, was een geestelijke dood: scheiding van God, de (Heilige) Geest werd onmmiddellijk weggenomen: Spreken en directe communicatie met God was niet meer mogelijk.

Adam noemt zijn vrouw Eva, wat 'leven (werkwoord)' betekent. Letterlijk noemde Adam zijn vrouw 'leven' (zelfstandig naamwoord), omdat zij de moeder van alle levende zielen zou zijn. God maakte kleding van dierenhuiden (volgende keer meer) en bekleedde hen daarmee. Dit wordt door velen gezien als het eerste dieroffer. Tot dan toe had de mensheid geen toestemming gekregen om dieren te eten, alleen planten; de toestemming om dieren te eten wordt pas in Genesis 9 gegeven. Bloed werd vergoten voor de dood van een ander om de kleding te kunnen aanbieden die God door Zijn genade had verschaft. Later zou Israël dieroffers brengen om hun zonden te herstellen.

God beloofde dat Adam en Eva op de dag dat ze zondigden zouden sterven. Wat voor soort dood ervaren ze hier? Dood betekent scheiding. Fysieke dood treedt op wanneer de menselijke geest zich van het lichaam scheidt. Adam en Eva zijn nu gescheiden van het paradijs, gescheiden van onsterfelijkheid. Ze zijn gescheiden van de bijzondere relatie met God, ze zijn gescheiden van onschuld, ze zijn gescheiden van het eeuwige leven en de schepping. Ze zijn zelfs van zichzelf gescheiden, en proberen de schuld op elkaar af te schuiven in plaats van verantwoordelijkheid te nemen voor hun daden. Ten slotte, nadat ze uit de tuin zijn verbannen, worden ze veroordeeld tot de fysieke dood.

En de Here God zeide: Zie, de mens is geworden als Onzer een door de kennis van goed en kwaad; nu dan, laat hij zijn hand niet uitstrekken en ook van de boom des levens nemen en eten, zodat hij in eeuwigheid zou leven. Toen zond de Here God hem weg uit de hof van Eden om de aardbodem te bewerken, waaruit hij genomen was (vs 22-23).

De man en de vrouw hadden ernaar gestreefd om net als God, die goed en kwaad kent, soevereine wezens te zijn. Maar ze konden deze status nooit bereiken. Ze bezaten slechts de adem en het beeld van God. Als gevolg van hun indringing in een rijk dat niet het hunne was, ontkenden ze hun status als schepsel en kwamen ze in opstand tegen de uniekheid van de Schepper. De mens moest worden belet om toegang te krijgen tot de boom des levens, zodat hij niet geobsedeerd zou raken door rebellie en eeuwig zou leven in de zonde, eeuwig gescheiden van God, maar de kans door Jezus Christus zou krijgen zich te verzoenen met God.

Satan gebruikte het lichaam van een slang en sprak halve waarheden om Eva te verleiden. Eva bood de verboden vrucht aan aan Adam. Nu had hij een vrije keuze:
- Of voor zijn vrouw te kiezen en TEGEN God
- Of vóór God te kiezen en niet te eten van de verboden vrucht. Adam koos verkeerd door zijn BEWUSTE keuze wordt de zonde doorgegeven via het zondige mannelijke zaad, terwijl de eicel zondeloos is (de eicel van de MAAGD Maria was zondeloos).
De bedekking met vijgenbladeren, die verteren, hielpen niet.
Het was God Zelf die een ONSCHULDIG dier(en) slachtte om klederen te maken, want zonder bloedstorting geschiedt er geen vergeving. Jezus bracht het VOLMAAKTE offer. Het bloed (en water medisch bewijs van Zijn dood) spoot uit Zijn lichaam toe de soldaat de peer in Zijn zijde stak.
Voor een ieder die in dit offer van Jezus Christus gelooft, is de mogelijkheid van eeuwig leven in de Hemel. Het is een persoonlijke keuze, zoals Adam de eerste mens moest kiezen. De keuze die men makt, heeft elk zijn eigen consequenties.

Vers 7 Hun ogen werden geopend; ze wisten meteen het verschil tussen goed en kwaad. Ze werden zich bewust van hun naaktheid. En nu gingen de eerste mensen over tot eigen handelen. Ze probeerden hun naaktheid te verbergen. Hoe? Door een daad van EIGEN macht. Ze hakten bladeren. Bladeren die, na het hakken, doodgingen en verdorden en hun bedekking wegnamen. Dus voortdurend hakken was nodig om hun naaktheid te blijven bedekken. De mens is NIET in staat een eeuwige oplossing te bieden voor de scheiding tussen God en mens. De OPLOSSING vindt in eerste instantie plaats in vers 21 en de definitieve oplossing door de dood en opstanding van Gods Zoon, Jezus Christus.
De mens werd niet gelijk aan God. In zijn domheid maakte hij een bedekking van verdorrende bladeren. De mens verkreeg niet de alwetende kennis van God!
Vers 21 Velen lezen deze tekst oppervlakkig, maar het is een van de twee belangrijkste gebeurtenissen in de Bijbel. De basis voor de tweede.
In vers 7 hadden de mensen bladeren gebruikt om hun naaktheid te bedekken, een daad van eigen menselijke macht! De mens denkt dat hij zichzelf kan bevrijden, maar met een oplossing die snel vergaat.
Het is duidelijk in dit vers dat God deze oplossing niet accepteert. De bladeren verdorren en bedekken niet langer. God Zelf doodt een dier, doodt een onschuldig dier in de plaats van de mens. Zo werd Jezus onschuldig aan het kruis genageld en geslacht voor de zonden van de mens. Het dier had geen schuld; Jezus had geen schuld. De schuld van de mens werd hier overgedragen op het dier; de schuld van de gelovige wordt overgedragen op Jezus aan het kruis. Adam en Eva moesten de huid van het dier de rest van hun leven dragen. Waarschijnlijk werd voor ieder van hen een dier geslacht, want de Bijbel spreekt over kleding van dierenvellen. Maar wijzend naar Jezus, is Zijn ENIGE offer voldoende voor de HELE MENSHEID en voor eeuwig! Het vel van een dier gaat een leven lang mee, geen tijdelijke bedekking van verdorrende bladeren. Jezus bracht voor eens het offer, dat geldt voor het gehele leven van de mens.
De rest van hun leven zullen Adam en Eva zich bewust zijn van hun verkeerde keuze, van hun zonde tot het bekleden van het onschuldig geslachte dier. Zonder bloedvergieten is er geen vergeving van zonden; Hebreeën 9:22 wordt hier vervuld.
De menselijke daad van het bedekken met bladeren wordt tenietgedaan. De arme mens die denkt zijn verlossing door eigen werk te kunnen bewerkstelligen. Zijn of haar lot door Gods oplossing te verwerpen is een eeuwige scheiding van God na de dood.

Een verschrikkelijk aspect van de zonde is dat ze niet gemakkelijk te isoleren of uit te wissen is. Ze voltrekt zich geleidelijk aan in de samenleving, van generatie op generatie. De zonde van Adam en Eva bracht niet alleen in hun eigen leven ongeluk; ze werd doorgegeven van vader op zoon, van generatie op generatie. Het verhaal in hoofdstuk 4 illustreert dit op pijnlijke wijze, en de geslachtsregisters tonen de gevolgen van het kwaad aan voor alle generaties.

Het verhaal van de eerste twee zonen van Adam en Eva benadrukt de gevolgen van de zonde binnen het gezin. De jongens, Kaïn en Abel, hadden opmerkelijk verschillende karakters. Kaïn werkte graag met gecultiveerde planten. Abel was graag bij levende dieren. Beiden waren religieus ingesteld. De zonen van Adam en Eva brachten offers aan de Heer, het eerste offerincident dat in de Bijbel wordt beschreven.

Dat Abel ook de beste delen van de eerstgeboren lammeren bracht, betekent dat hij erkende dat "Zonder bloedvergieten er geen vergeving van zonden is" Hebreeën 9:22. Dit was zeer duidelijk gemaakt in Genesis 3:21 aan zijn ouders en ongetwijfeld hadden hun ouders dit doorgegeven. Op deze grond dat Kain dit 'zonder bloedvergieten' niet wenste te erkennen, maar een offer van EIGEN werken bracht, werd zijn offer door God verworpen. Dit geofferde dier was immers een heen wijzing naar het offer van Jezus, die voor de zonde stierf.

De eerste aanwijzing dient zich bijna direct aan. Kaïn kon er niet tegen dat God het offeren van een ONSCHULDIG dier had ingesteld. De voorkeur van de Heer voor Abel, die voldeed aan Gods eisen, vervulde Kaïn met woede. Kaïn wenste "de eerste" te zijn en een offer van EIGEN werken te brengen.

Heden is het niet anders, mensen willen door eigen kracht en werken verzoenen bewerkstelligen. Zij verwerpen het werk van Jezus Christus en wensen Hem niet te erkennen als Verlosser en Heer.

De Heer was niet afwezig tijdens de aanbidding. Hij benaderde Kaïn en waarschuwde hem. God veroordeelde hem niet rechtstreeks, maar maakte Kaïn door middel van een woordspeling duidelijk dat hij in reëel gevaar verkeerde.

God veroordeelde Kaïn niet rechtstreeks, maar maakte hem door middel van een woordspel duidelijk dat hij in reëel gevaar verkeerde. In het Hebreeuws betekent het woord voor 'opheffen' letterlijk 'verheffen'. Een neerslachtige blik past niet bij een zuiver geweten of rechtvaardig handelen. Gods vragen waren bedoeld om Kaïn tot zelfonderzoek en berouw te brengen.

Als Kaïn het goed had gedaan, zou God hem ongetwijfeld groots hebben ontvangen. Maar wat als Kaïn het niet goed had gedaan? Dat was de werkelijke vraag die Kaïn negeerde, want hij schoof de schuld op Abel. De bedreiging voor zijn geestelijk leven was niet ver weg. De zonde stond op de loer, klaar om Kaïn ten gronde te richten.

De tekst beschrijft de zonde als een kwaadaardige demon, klaar om Kaïn aan te vallen als hij Gods aanwezigheid verlaat zonder berouw te tonen. God bood Kaïn genadig de kracht om de zonde te overwinnen: JE MOET HAAR BEHEERSEN.

De laatste zin kan als volgt worden geparafraseerd: "JE LAAT HET VUUR VAN WOEDE IN JE BRANDEN; DAAROM, WANNEER JE MIJN AANWEZIGHEID VERLAAT, ZAL DE ZONDE JE VERTEREN. JE KUNT JE WOEDE BEHEERSEN, ZODAT DE VERNIETIGING JE NIET OVERWINT."

Helaas verliet Kaïn Gods aanwezigheid, en zijn woede sloeg om in jaloezie, wat op zijn beurt moorddadige haat en een sluw plan inhield. Op een dag werd de misdaad voltrokken – Kaïn… doodde opzettelijk en zonder aanleiding Abel.

Maar Kaïn kon niet aan de HEER ontkomen (vers 9). Al snel ontvouwde zich het oordeel. HOOR! HET BLOED VAN UW BROER ROEPT TOT MIJ VANUIT DE AARDBODEM! (vers 10). De aardbodem, dat wil zeggen de planten bomen, zijn in staat om met God te praten. Zie Marcus 11:12-20, waarbij Jezus de vijgeboom vervloekt, die dus kennelijk een verantwoordelijkheid had.
Deze uitdrukking is treffend en betekent: "Je mag je gewelddadige daad proberen te vergeten, maar ik kan dat niet. Wat er met mijn kinderen gebeurt, is voor mij een persoonlijke zaak." Het recht om planten te bewerken werd Kaïn ontnomen en hij werd verbannen naar de woestijn, om een ​​vluchteling en zwerver te worden (vers 12).

De onthulling van zijn zonde veranderde Kaïn. Arrogante haat maakte plaats voor laffe angst vermengd met zelfmedelijden. Hij zou hetzelfde lot ondergaan dat hij zijn broer had aangedaan. Hij kon de gedachte zelfs niet verdragen. Maar God spotte niet met hem. Opnieuw verzachtte zijn genade de straf. DE HEER STELDE EEN TEKEN AAN KAÏN (vers 15). Merk op dat Kaïn reeds broers en zussen had, die in staat waren de dood van hun broer Abel te wreken.

Zo vertrok Kain om een ​​compleet nieuw leven tegemoet te gaan, ver van God. De aanduiding LAND VAN NOD (vers 16) betekent land van zwerven en lijkt niet de naam van een specifieke regio te zijn.

De zonde van Adam en Eva was het begin van een morele crisis op aarde. Kaïn, hun zoon, doodde zijn eigen broer, Abel. Kaïn trok zich terug uit de aanwezigheid van God en de samenleving verslechterde. Toen Lamech, zoon van Kaïns achter-achterkleinzoon, ten tonele verscheen, was hij een polygamist, getrouwd met twee vrouwen. En in de dagen van Noach, bijna tweeduizend jaar na Adam, bedekte een groot kwaad het land. Dus besloot God zijn schepping te vernietigen met een vloed.

Zonde is niet alleen een degeneratieve ziekte, ze is ook besmettelijk. Omdat het erg serieus is, mag worden verwacht dat het niet ophoudt een negatieve invloed te hebben op individuen en de samenleving. Het duurde niet lang voordat de gevallen mens de wegen van de zonde ontdekte.

God is erg liefdevol, maar Hij is ook heilig. Hij is erg geduldig, maar de mens is niet vrij om te doen wat hij wil. God kan en wil de zonde van een corrupte samenleving niet voor altijd negeren. Hij zal de schuldigen straffen.

Het vloedgedeelte van deze profetie ging in vervulling, maar Jezus maakte een vergelijking tussen de goddeloosheid in het land tijdens de dagen van Noach en dat wat zal bestaan ​​tijdens de eindtijd, in de verdrukking. Hij zei: "Want zoals het was in de dagen van Noach, zo zal de komst van de Zoon des mensen zijn. Want zoals zij in [die] dagen vóór de zondvloed waren, etende en drinkende, huwende en ten huwelijk gevende, tot op de dag, waarop Noach in de ark ging, en zij niets bemerkten, eer de zondvloed kwam en hen allen wegnam, zo zal ook de komst van de Zoon des mensen zijn." (Mattheüs 24:37-39). Het slechte nieuws is dat het met de mensheid steeds erger zal worden. Maar het goede nieuws is dat Jezus zal terugkeren en er een einde aan zal maken.

EEN BELOFTE OM TE HERINNEREN

Na de zondvloed was Noachs eerste handeling het bouwen van een altaar en het offeren van een offer aan God. Hij vernederde zichzelf vooral door God te danken voor het redden van hem en zijn gezin en het bekendmaken van zijn geloof. God was hier blij mee en beloofde dat zolang de aarde zal bestaan, er altijd verschillende seizoenen zouden zijn.

Deze profetie gaat altijd in vervulling en zal in vervulling blijven gaan totdat de aarde ergens na het Millennium wordt vernietigd.

Wat God belooft, vervult Hij!

• GELOOF IS EEN VOORBEELD DOOR HET LEVEN VAN ABRAHAM. Een vriend van God (Jakobus 2:23).
  
  
• We hebben geleerd dat geloof geen volmaakt karakter of integriteit is. Integendeel, geloof is zich God en zijn Woord toe-eigenen.
  
  
• Door dit te doen, werd Abraham het model van geloof voor de gelovige.
  
  VREES NIET wanneer Gods leiding een richting inslaat die je niet begrijpt. Hij weet wat |Hij doet.
  
  
• GELOOF IN GODS BELOFTEN AAN JOU. Hij weet hoe Hij ze moet vervullen, hoewel je het misschien niet weet (Gen 15:6).
  
  VERMIJD het vervullen van Gods beloften op eigen kracht (Gen. 16:1-4).
  
  VERTROUW erop dat God zal voorzien in overeenstemming met zijn beloften. Voor jou zorgen maakt deel uit van Zijn natuur (Gen. 22.1-17).
  
  
• Gods voorzienigheid is strategisch gelegen langs het pad van trouwe gehoorzaamheid.

De Heer verscheen voor de tweede keer aan Abraham en vertelde hem bij die gelegenheid dat Hij het land Kanaän voor altijd aan hem en zijn nakomelingen zou geven.

God vertelde Abraham ook dat hij een groot aantal nakomelingen zou hebben, zoveel dat niemand ze kon tellen.

God heeft dit land aan Israël gegeven, maar er is een probleem. Moslims geloven niet dat de God van Israël de ware God is. Ze aanbidden Allah en geloven dat hij hun het land heeft gegeven. Dit maakt het conflict over land tot een theologisch conflict. De vraag is: wie aanbidt de ware God? De media en de menigte staan ​​in de rij tegen Israël en TEGELIJKERTIJD TEGEN GOD. Er is een periode van Grote Verdrukking en de Tweede Wederkomst van Christus voor nodig voordat het probleem wordt opgelost. Maar vergis je niet: Gods Woord zegt Wat Hij precies zal doen.

Het volk van Israël bewoonde het land verschillende keren, maar vanwege de zonde stond God toe dat ze een paar keer tijdelijk werden verwijderd. Het deel van deze profetie met betrekking tot de aarde wordt dus altijd vervuld, maar het zal pas in het Millennium volledig worden vervuld.

• Abraham is de vader van degenen die geloven. Geloof wordt jouw hele leven lang geïllustreerd.
• Van deze "vriend van God" (Jakobus 2:23) leren we dat geloof geen volmaakt karakter of integriteit is. Het geloof is veeleer het zich toe-eigenen van God in zijn woord.
• Door dit te doen werd Abraham een ​​voorbeeld van geloof voor de gelovige. Zijn leven laat zien hoe we er baat bij hebben als we geloven wat God zegt, ondanks het bewijs van het tegendeel.

1. Wees niet bang wanneer Gods leiding een richting uitgaat die je niet begrijpt. HIJ WEET WAT HIJ DOET! (Gen. 12: 1-9).
2. GELOOF IN GODS BELOFTEN AAN JOU. Hij weet hoe Hij ze moet vervullen, hoewel je het misschien niet weet (Gen. 15:16).
3. VERTROUW DAT GOD VOLGENS ZIJN BELOFTEN ZAL VOORZIEN. Voor de jouwe zorgen maakt deel uit van je natuur (Gen. 22: 1-14).

• Gods voorzienigheid is strategisch gelegen langs het pad van getrouwe gehoorzaamheid!

God zegene je! Hij riep je en zette je waar je bent! Dus, GELOOF ALLEEN.

HAGAR - AFGEWEZEN MAAR NIET VERLATEN - Wie was Hagar? Ze was een Egyptische slavin die door Sarai en Abraham werd overgenomen toen zij samen met Lot van Kanaän naar Egypte verhuisden om aan de hongersnood te ontsnappen. De relatie tussen een bediende en de vrouw van haar meester bestond uit eer, gehoorzaamheid en loyaliteit. Omdat Sara onvruchtbaar was, kon Hagar als draagmoeder optreden, wat volkomen legaal was, hoewel het een duidelijke overtreding van Gods wet was (zie Genesis 2:24) en een bewijs is van het gebrek aan geloof van Abraham en Sara.

Stel je nu voor dat Hagar als slaaf nooit iets heeft gehad, geen familie, geen bezittingen, geen echtgenoot... niets. En toen werd ze uitgekozen om het kind van de baas te krijgen, ze kon zichzelf niet inhouden... zoals ze tegenwoordig zeggen, trots en eigenwaarde gingen haar naar het hoofd stijgen. Misschien dacht ze dat ze beter was dan haar meesteres, omdat ze haar baas een zoon kon geven, iets wat Sara, met al haar rijkdom, niet kon. Misschien dacht ze zelfs dat ze Sara's plaats kon innemen! Er zijn mensen die zo zijn als ze niet veel levenservaring hebben, ze handelen met trots als ze iets bereiken.

Sara reageerde en liet zien wie de meesteres was. Ze begon te klagen bij Abraham en hij zei dat ze de verantwoordelijkheid voor haar dienstmaagd op haar plaats te wijzen. Dus Sara handelde hardvochtig, en vanwege Sara's mishandeling vluchtte Hagar.

En het was in deze situatie dat God zichzelf openbaarde aan deze weggelopen slaaf (Gij zijt een God des aanziens). Dit vertelt dat God goed is en dat Hij ons te midden van onze grootste beproevingen ziet en in ons voordeel komt.

Hagar vertegenwoordigt wellicht het grote aantal hulpbehoevende en achtergestelde vrouwen van vandaag. Ze vallen onder geen enkele omstandigheid buiten de waakzame zorg van God. Net zoals God voorzag in wat Hagar nodig had, zal Hij voorzien in wat jij nodig hebt. Tweemaal kwam de engel van de Heer haar bijstaan ​​(Gen 16:7; 21:17). God was met Hagar en haar zoon in tijden van crisis en ook in andere tijden (Gen. 21:10).

Hagar kan ook veel verlaten alleenstaande moeders vertegenwoordigen die door zo'n bijna-dood-wanhoop overkomen als Ismaël, en er is niemand om je te helpen, het zijn alleen jij en God. Bij de God die alle dingen ziet, vond Hagar toevlucht en leven. En hetzelfde kan God ook voor jou doen.

ONMIDDELLIJKE gehoorzaamheid is het enige type gehoorzaamheid dat bestaat aan God.

UITGESTELDE GEHOORZAAMHEID IS ONGEHOORZAAMHEID

• Telkens wanneer God ons tot een taak roept, biedt Hij ons een verbond met Hem aan, het is ons deel om die taak te vervullen en hij zal Zijn deel doen om ons rijkelijk te zegenen.
• De enige manier om te gehoorzamen is om op 'diezelfde dag' te gehoorzamen, zoals Abraham deed.
• Luther zei dat "de ware gelovige zal de vraag kruisigen: Waarom?" Hij zal gehoorzamen zonder te vragen.
• Ik wil niet iemand zijn die, als ze geen tekenen en wonderen ziet, niet zal geloven. Ik wil zonder vragen gehoorzamen.
• Gehoorzaamheid is de vrucht van het geloof; geduld is de kracht van die vrucht.

Veel echtparen willen kinderen in hun huwelijk. In feite maken kinderen deel uit van Gods plan voor een man en vrouw verenigd in het huwelijk, sinds God Adam en Eva de opdracht gaf om "vruchtbaar" te zijn en zich te vermenigvuldigen (Gen. 1:28).
Steriliteit wordt door de medische gemeenschap gedefinieerd als het onvermogen om zwanger te worden na een jaar of langer geslachtsgemeenschap zonder het gebruik van voorbehoedmiddelen of het onvermogen om herhaalde zwangerschappen vol te houden.

Onvruchtbare echtparen werden niet door God in de steek gelaten. God geeft niet aan alle echtparen kinderen. Maar dit betekent niet dat Hij geen andere zegen voor jouw leven heeft. Opmerkelijke vrouwen in de Bijbel werden niet geassocieerd met de zegening van het krijgen van kinderen: Midian, Esther, Priscilla, Maria en Martha, Maria Magdalena.

Sara had een goed huwelijk met Abraham, het lijkt erop dat ze een gemeenschappelijke geest hadden, affiniteiten, ze wilde moeder worden, een gezin stichten, hij wilde haar dit geluk schenken en stemde in met de komst van een zoon via Hagar. Hoe zou Abraham weten dat dit niet de zoon van de belofte zou zijn? In hoofdstuk 15:4 zei de Heer dat Eliëzer niet de erfgenaam zou zijn, maar iemand zou zijn die door Abraham verwekt zou zijn. MAAR HIJ DIE UIT U VERWORPEN ZAL WORDEN, ZAL UW ERFGENAAM ZIJN. Hij sprak niet over Sara. Hij dacht dat Sara's idee misschien een goed idee was.

Na het verhaal zien we dat het mis ging, Sara en Agar pasten zich niet aan, er was geen harmonie. Wat er gebeurde was jaloezie, intriges en afgunst tot het punt dat Hagar het toneel moest verlaten met Abrahams langverwachte zoon.

Terug naar af. De tijd verstreek en Abraham en Sara kwamen natuurlijk in het stadium van onmogelijkheid terecht. Sara dacht misschien dat ze iets verkeerd had gedaan, dat ze Gods werk hinderde en dat God haar nu niet langer zou zegenen. Allemaal verloren. Haar ervaring als moeder verandert van gevoelens van scepticisme, schaamte, afgunst en wrede kritiek naar een gevoel van intense vreugde en extase. Ook al viel Sara in zonde, God hield zich trouw aan de belofte dat zij "de moeder van vele volken" zou zijn (Gen. 17:16).

De naam Isaac is gekoppeld aan lachen. Isaak ("Hij lacht") laat niet alleen het lachen van Abraham en Sara zien, maar dat God ook naar Zijn kinderen lacht.

• De inwoners van twee steden die bestonden toen Abraham nog leefde, waren bijzonder slecht, dus besloot God ze te vernietigen. Maar God had een speciale band met Abraham, en dit riep de vraag op: "Zal Ik Mijn bedoelingen voor Abraham verbergen, aangezien Ik beloofde dat hij een groot volk zal worden en een bron van zegen voor alle mensen?
• Hoe mooi is de suggestie van de goddelijke monoloog!!! 'Zal ik voor Abraham verbergen wat ik ga doen?' Gods vrienden mogen zijn geheimen kennen, juist omdat het zijn vrienden zijn. God beschouwt Abraham als iemand die het recht had te weten wat hij ging doen (Psalm 25:4; Amos 3:17).
• God openbaarde zichzelf als een plan voor Abraham en toen werden de steden Sodom en Gomorra vernietigd. De nakomelingen van Abraham werden uiteindelijk de natie Israël. Tijdens het millennium zal Israël de grote natie zijn die in de Bijbel wordt voorafgeschaduwd. De hele aarde (gelovigen) werd gezegend toen de afstammeling van Abraham, Jezus genaamd, stierf voor de zonden van de wereld. Andere zegeningen zullen vervuld worden bij de Wederkomst van Jezus. Degenen die deel uitmaken van het verbond met God hebben een speciale band met Hem.

Isaac, de zoon van Abraham, trouwde op 40-jarige leeftijd. Rebeca, zijn vrouw, was onvruchtbaar en hij bad twintig jaar voor haar. Toen Izak 60 jaar oud was, werd Rebekka genezen in antwoord op zijn gebed, werd zij zwanger en baarde zij de tweelingzonen, Esau en Jacob.

Lessen over het gebed van Isaac:

1. Het is geen verloren zaak als we het in de handen van God leggen.
2. Overwinning in gebed vereist doorzettingsvermogen. Isaak bleef niet nalaten op God te hameren.
3. Hij was specifiek in zijn gebed.

Het is tijd van gebed voor nodig, om de kracht van God door gebed te ervaren!

Tegenwoordig wordt in veel landen over de hele wereld Valentijnsdag gevierd. Er zijn veel versies over de oorsprong van deze dag. Maar de meest gepubliceerde is:
Degene die hulde brengt aan een Romeinse priester die in liefde geloofde. De meest geaccepteerde versie van dit verhaal zegt dat keizer Claudius II in de 3e eeuw huwelijken verbood. En toch bleef Valentine ceremonies uitvoeren, omdat hij geloofde dat het huwelijk betekenis aan het leven geeft.

Maar de keizer kwam erachter en beval de priester te arresteren. En dan komt het meest romantische detail: de blinde dochter van een gevangenbewaarder, genaamd Artes, ging op bezoek bij Valentine in de gevangenis. De twee werden zo verliefd dat de jonge vrouw weer kon zien. Maar het kon de keizer niets schelen en op 14 februari 270 onthoofde hij Valentijn.

Maar wat is liefde? In eerste instantie is liefde actie, geen woorden. Liefde is wat liefde doet. Vandaag is dus een goede dag om een ​​Bijbelgedeelte te gedenken dat ons niet laat meeslepen door de stroom van lege romantiek. 1 Korintiërs 13:4-13:

"De liefde is lankmoedig, de liefde is goedertieren, zij is niet afgunstig, de liefde praalt niet, zij is niet opgeblazen, zij kwetst niemands gevoel, zij zoekt zichzelf niet, zij wordt niet verbitterd, zij rekent het kwade niet toe. Zij is niet blijde over ongerechtigheid, maar zij is blijde met de waarheid. Alles bedekt zij, alles gelooft zij, alles hoopt zij, alles verdraagt zij. De liefde vergaat nimmermeer; maar profetieën, zij zullen afgedaan hebben; tongen, zij zullen verstommen; kennis, zij zal afgedaan hebben.”
Zoals we zien in de tekst van Genesis 29:20 werkte Jakob zeven jaar voor Rachel en het leek maar een paar dagen vanwege hoeveel hij van haar hield.

De meisjes zijn vooral zeer alert op de woorden, beloften en genegenheid van de jongen, maar letten niet op wat hij werkelijk voor haar doet. Hij praat bijvoorbeeld veel over trouwen, maar je hebt nog nooit een verlovingsring gekocht of een formeel aanzoek gedaan, of hi praat veel over trouwen, maar hij krijgt geen baan. Of hij geeft een ring met belofte, ze hebben seks, maar trouwen nimmer. Meisjes willen trouwen, maar soms weten ze niet hoe ze een ei moeten bakken en hebben ze niet de wil om het te leren. Let op de details.

Ten laatste: heb God boven alles lief. Als God het middelpunt van deze eenheid is, zal het goed gaan. Als we God eerst liefhebben, gehoorzamen we zijn geboden.

Sinds Laban vijandig tegenover Jakob werd, werd hij gevoeliger voor Gods handelen en kreeg hij hulp en leiding. Nu maakte een bezoek van engelen God hem weer wakker en bereidde hem tot op zekere hoogte voor op wat zou komen. Mahanaim betekent: twee kampen of twee groepen. Het gaat om het kamp van Jacob en het onzichtbare, omringende kamp van Gods engelen die Jacob en zijn gezin beschermden. Hier zien we dat:

1. Engelen van God ontmoeten ons op de stoffige weg van het gewone leven. Je weet wel, die kritieke momenten in het leven als we zeggen: "alleen God voor mij"... ja... Hij kijkt... Hij vindt ons.
2. De engelen van God ontmoeten ons stipt in tijd van nood. Weet je, in situaties waarin ik mensen heb horen zeggen: "Ik dacht, ik ga dood, er is geen uitweg en hulp kwam op het juiste moment!".
3. De engelen van God verschijnen in de vorm die we nodig hebben: in het geval van Jacob, het leger van God.

Josef was trouw aan een visioen. Zijn leven bewijst dat een visioen mensen wegjaagt van zonde (Sp 29:18). Omdat hij geloofde in wat God hem had laten zien, bleef hij in al zijn relaties stevig trouw en loyaal, vooral met God.

Mensen die trouw zijn aan Gods project, zullen de bereidheid van God en de naaste genieten en zullen succesvol zijn in hun inspanningen. Ze zullen de beloning ontvangen ondanks eventuele moeilijkheden die ze onderweg hebben ondervonden.

1. CLAIM HET VISIE VAN DE GOD AAN JOU Genesis 37:5-10.
2. VERWACHT GODS GUNST IN HET VOLGENDE GEZICHT. HIJ GARANDEERT GUNST EN SUCCES AAN DE GETROUWEN! (Genesis 39:4).
3. BLIJF TROUW AAN GOD IN ALLES WAT JE DOET. DOE GEEN CONCESSIES, vooral niet als het even duurt voordat jouw visie vervuld wordt (Genesis 39:9).
4. GELOOF DAT GOD VOLDOENDE IS! Hij heeft je de gaven gegeven die je nodig hebt om je doel door jou te bereiken (Gen 41:14, 57).

Vertrouw op de soevereine voorzienigheid van God! Hij zorgt ervoor dat alle dingen voor jouw welzijn gehoorzamen als je TROUW BLIJFT aan jouw roeping en doel (Gen. 45:7).

God kan vandaag tot ons spreken door middel van dromen, net zoals Hij deed in de tijd van Jozef, maar we moeten evenwichtig zijn in onze benadering omdat veel van onze dromen Niet van God zijn. Ik ken mensen die elke week dromen hebben, en het zijn domme dromen en mensen gaan naar websites op internet op zoek naar wat het betekent en om iets goeds te zijn, wachten ze erop dat het gebeurt. Als het iets slechts is, zijn ze bang! Zo werkt het echt niet bij een droom van God. We moeten evenwichtig zijn in onze benadering omdat veel van onze dromen niet spiritueel zijn. Als God je iets probeert te laten zien of tot je spreekt door een droom, geloof ik dat Hij het in je hart zal bevestigen als je Hem om wijsheid vraagt, onderscheidingsvermogen gebruikt en in harmonie blijft met Zijn Woord en God je ook de betekenis uitlegt. Want dat is Z|ijn Doel.